Drodzy Absolwenci „Szkoły na Górce”!

Minęło już prawie 90 lat, odkąd pierwsi uczniowie zasiedli w szkolnych ławach Naszej Szkoły. To szacowny wiek. Jest nas już kilka tysięcy.

Różnie potoczyły się Wasze losy, ale wszyscy w jakimś okresie swojego życia pokonywaliście drogę na górkę, zawarliście tutaj przyjaźnie, macie wspólne szkolne wspomnienia (te dobre i te mniej).

Jeżeli jesteś Absolwentem lub ktoś z Twoich bliskich uczył się w naszej szkole, prosimy o zamieszczenie krótkiego wpisu poniżej.

Podziel się z nami informacją, co u Ciebie słychać? Jak potoczyły się Twoje losy? Może chcesz przywołać swoje wspomnienia…?  A może ktoś z Twoich bliskich jest sympatykiem „Szkoły na Górce”? Gorąco zapraszamy wszystkich chętnych do wyrażania swoich refleksji, bo to właśnie Wy tworzycie historię tej szkoły.

Jeśli to możliwe prosimy o podanie roku ukończenia szkoły.

Dodaj nowy wpis

 
 
 
 
 
 
Pola oznaczone * są wymagane.

Możliwe, że Twój wpis będzie widoczny w księdze gości dopiero po tym, jak go przejrzymy.
Zastrzegamy sobie prawo do edytowania, usuwania lub niepublikowania wpisów.
Danka K ( 1968-1979) Danka K ( 1968-1979) z Imielin napisał/a 27 września 2025 o 12:54
Należę do tych nienajmłodszych roczników, w których życiorys bardzo mocno wpisała się Szkoła Podstawowa nr 1. Pierwsze moje kroki to przedszkole w suterenach. Czytając dziś bajki moim wnukom, mam przed oczami panią Szczygieł – cudowną przedszkolankę. Słuchając jej, czułam się bohaterką każdego opowiadania. Barwa jej głosu umilała mi leżakowanie. W roku 1971 rozpoczęłam pierwszą klasę i trafiłam na kolejną wspaniałą wychowawczynię – panią Klekot. A wiadomo, że pierwsze kroki w życiu szkolnym są najważniejsze. To właśnie ona zaraziła mnie empatią do ludzi i do świata. Szkołę Podstawową w 1979 roku żegnałam z moją ulubioną, zawsze uśmiechniętą wychowawczynią – panią Szczotko. Teraz mamy inne czasy. Kiedyś nie było komputerów ani telefonów komórkowych, a jednak mieliśmy szczęśliwe dzieciństwo w szkolnych murach i „wyszliśmy na ludzi”. Szkoła zmieniała się razem z nami, a dziś jest piękna i nowoczesna. To, co się nie zmieniło na przestrzeni lat, to ambitni, wykształceni, otwarci nauczyciele oraz wykwalifikowany personel. Dyrektorka szkoły, pani Anna Kubica, to wspaniały człowiek, który dba o szkołę jak o własny dom, a uczniowie są jak jedna wielka rodzina. Cieszę się, że w dalszym ciągu mam swój wkład w życie tej społeczności. Jestem rodowitą Imielanką, mieszkanką Imielina, i jestem dumna, ż mój wnuk jest już czwartym pokoleniem zdobywającym edukację w SP 1. Szkoła „na Górce” to Moja Szkoła.
Należę do tych nienajmłodszych roczników, w których życiorys bardzo mocno wpisała się Szkoła Podstawowa nr 1.
Pierwsze moje kroki to przedszkole w suterenach. Czytając dziś bajki moim wnukom, mam przed oczami panią Szczygieł – cudowną przedszkolankę. Słuchając jej, czułam się bohaterką każdego opowiadania. Barwa jej głosu umilała mi leżakowanie.

W roku 1971 rozpoczęłam pierwszą klasę i trafiłam na kolejną wspaniałą wychowawczynię – panią Klekot. A wiadomo, że pierwsze kroki w życiu szkolnym są najważniejsze. To właśnie ona zaraziła mnie empatią do ludzi i do świata. Szkołę Podstawową w 1979 roku żegnałam z moją ulubioną, zawsze uśmiechniętą wychowawczynią – panią Szczotko.

Teraz mamy inne czasy. Kiedyś nie było komputerów ani telefonów komórkowych, a jednak mieliśmy szczęśliwe dzieciństwo w szkolnych murach i „wyszliśmy na ludzi”. Szkoła zmieniała się razem z nami, a dziś jest piękna i nowoczesna. To, co się nie zmieniło na przestrzeni lat, to ambitni, wykształceni, otwarci nauczyciele oraz wykwalifikowany personel.

Dyrektorka szkoły, pani Anna Kubica, to wspaniały człowiek, który dba o szkołę jak o własny dom, a uczniowie są jak jedna wielka rodzina.

Cieszę się, że w dalszym ciągu mam swój wkład w życie tej społeczności. Jestem rodowitą Imielanką, mieszkanką Imielina, i jestem dumna, ż mój wnuk jest już czwartym pokoleniem zdobywającym edukację w SP 1.

Szkoła „na Górce” to Moja Szkoła.... Collapse
Proszę czekać…