Drodzy Absolwenci „Szkoły na Górce”!

Minęło już prawie 90 lat, odkąd pierwsi uczniowie zasiedli w szkolnych ławach Naszej Szkoły. To szacowny wiek. Jest nas już kilka tysięcy.

Różnie potoczyły się Wasze losy, ale wszyscy w jakimś okresie swojego życia pokonywaliście drogę na górkę, zawarliście tutaj przyjaźnie, macie wspólne szkolne wspomnienia (te dobre i te mniej).

Jeżeli jesteś Absolwentem lub ktoś z Twoich bliskich uczył się w naszej szkole, prosimy o zamieszczenie krótkiego wpisu poniżej.

Podziel się z nami informacją, co u Ciebie słychać? Jak potoczyły się Twoje losy? Może chcesz przywołać swoje wspomnienia…?  A może ktoś z Twoich bliskich jest sympatykiem „Szkoły na Górce”? Gorąco zapraszamy wszystkich chętnych do wyrażania swoich refleksji, bo to właśnie Wy tworzycie historię tej szkoły.

Jeśli to możliwe prosimy o podanie roku ukończenia szkoły.

Dodaj nowy wpis

 
 
 
 
 
 
Pola oznaczone * są wymagane.

Możliwe, że Twój wpis będzie widoczny w księdze gości dopiero po tym, jak go przejrzymy.
Zastrzegamy sobie prawo do edytowania, usuwania lub niepublikowania wpisów.
Mariola Knopek-Saternus Mariola Knopek-Saternus z Imielin napisał/a 28 kwietnia 2026 o 19:44
Jestem absolwentką Szkoły na Górce, do której uczęszczałam w latach 1980–1988. Wśród wielu wspomnień szczególne miejsce zajmują lekcje języka polskiego prowadzone przez Panią Wandę Starczynowską. Była nauczycielką niezwykle wymagającą, ale to właśnie dzięki jej zaangażowaniu i konsekwencji zdobyłam solidne podstawy, które pozwoliły mi bez trudu odnaleźć się w dalszej edukacji, zwłaszcza w liceum. Na jej lekcjach panowała niemal absolutna cisza — taka, w której można było usłyszeć nawet przelatującą muchę. Wymagała skupienia, dyscypliny i szacunku do słowa pisanego, ale jednocześnie potrafiła zaszczepić w uczniach prawdziwą miłość do języka ojczystego. Z perspektywy lat wspominam tamten czas z ogromnym sentymentem. Były to piękne dni, pełne nauki, wyzwań i doświadczeń, które na trwałe zapisały się w mojej pamięci.
Jestem absolwentką Szkoły na Górce, do której uczęszczałam w latach 1980–1988. Wśród wielu wspomnień szczególne miejsce zajmują lekcje języka polskiego prowadzone przez Panią Wandę Starczynowską. Była nauczycielką niezwykle wymagającą, ale to właśnie dzięki jej zaangażowaniu i konsekwencji zdobyłam solidne podstawy, które pozwoliły mi bez trudu odnaleźć się w dalszej edukacji, zwłaszcza w liceum.
Na jej lekcjach panowała niemal absolutna cisza — taka, w której można było usłyszeć nawet przelatującą muchę. Wymagała skupienia, dyscypliny i szacunku do słowa pisanego, ale jednocześnie potrafiła zaszczepić w uczniach prawdziwą miłość do języka ojczystego.
Z perspektywy lat wspominam tamten czas z ogromnym sentymentem. Były to piękne dni, pełne nauki, wyzwań i doświadczeń, które na trwałe zapisały się w mojej pamięci.... Collapse
Permalink
Proszę czekać…
Wizyt: 3 987